وجود آدم ها پر شده از چيزهايي كه اگر بشكنند ، تكه هايشان را نمي شود جمع كرد و از اول ساخت ...
كه اگر بشكنند جاي خالي شان با هيچ چيز پر نمي شود ...
بايد مراقب باشي ، كه وجودت تكان نخورد ، كه نشكنند ... كه نريزند !
با همه اين ها ، پيدا مي شوند ديگراني كه رعايت نكنند ... نفهمند " با احتياط رفتار شود ، شكستني است " يعني چه و بشكنند هر آنچه كه هست ...
آن وقت وجودت مي شود يك خلا درست و حسابي ...
* خيلي وقت است كه حس مي كنم چيزهايي در وجودم مي شكند و فرو ميريزد ... تكه هاي تيزشان هم مدام گير مي كند به درونم و همه جا را زخم مي زند ... وجودم پر شده از خالي ...
درست شبيه آن خرابه اي كه جز ديوار برايش چيزي باقي نمانده و درونش هم جز تكه هاي بناي قبلي چيزي نيست ... !!!
پ.ن1 : تاييديه گذاشتيم باره اون كامنت دوني ، بعد حال كرديم هيچ نظري رو تاييد نكنيم !!!
بسي فيض برديم ، بر آن !! شديم كه همين مدلي پيش بريم !!!
( اون بخشش كه تعداد اونايي كه اعلام كرده بودن اول و خورده بودن تو ديوار رو ميشمردم و هرهر مي خنديدم خيلي خوش مي گذشت !!! )
پ.ن2 : استاد فيزيك ما هرچي تيكه كلام من دارم را به كار ميبره ! ، آدم شك مي كنه كه نكنه استاد جان يه وقت گذرش اين ورا ميفته !!! ، هرچي حرف ِ من درآوردي ! هم ميزنم اون ميگه !!!
پ.ن3 : حرف استاده شد ... اين اسمت رو بلد نيست ، ميخواد صدات بزنه ميگه عينك !!!
پ.ن4 : اين روزا هيچ كدوم از دوستام منو تحويل نميگيرن !!!